Bir yaz sabahı,
Sönmeyen birkaç yıldız vardı henüz....
Aydınlığın açılan penceresinde...
Ve birkaç parmak kadar sayılı,
Narin bir geceden geçti gündüz...
İrkildi gece kuşları dar çıkan sesinden,
Anladılar bulundukları yanlış zamanı...
Ve uçup gittiler,arkalarına bakmadan Dümdüz...
|
