Yürüyordu bir kadın, sahilde usulca,
Önündeyse eskiden kalma bir yalnızlık...
Gidiyordu onunla peş peşe bir anlık,
İbret bir paylaşım içinde kusursuzca...
Durdu kadın biran, oda beraberinde,
Ne yapsalar beraberdiler karanlıkta...
Can çekişen ışığını, ısrarla yanmakta,
Gördüler karşıdaki, eski evin birinde...
Artık beraber paylaşacaklardı kaderi,
Gölge gibi, aşk gibi, bir bütünlük içinde...
Yalnızlık, kadının bir organ gibi içinde,
Kadın için yalnızlık, et gibi siyah deri...
|
